PAX Vieren is een magazine dat liturgische suggesties geeft voor vieringen in de Vredesweek 15 t/m 23 september 2018. Ook dit jaar schreef ik weer een nieuwe Psalm.

PAX Vieren 2018

PAX Vieren is een magazine dat liturgische suggesties geeft voor vieringen in de Vredesweek, die van 15 t/m 23 september 2018 loopt. PAX Vieren bevat gebeden, liederen, exegetische uitleg, beeldmeditatie en een kinderpagina. Het oecumenisch leesrooster is leidend. PAX Vieren is samengesteld door een oecumenische redactie van liturgen uit de Rooms-Katholieke kerk, Protestantse kerk, Remonstrantse kerk, Doopsgezinde gemeente, Leger des Heils en de islam.

Voor de 2018 editie schreef ik weer een nieuwe Psalm.

Psalm 153: God van mensen nabij

Op afstand zien we mensen lijden, strijden, doden
Andere mensen, andere levens, ander leed
Op afstand lezen we hun verhalen, met mitsen en maren
Propaganda, nepnieuws, verborgen agenda’s
Op afstand oordelen we over waarheid en onwaarheid
In de kerk, in de moskee, op de comfortabele bank
Wij roepen rustig: Heer, ontferm U (over hen).

Oorlogen beginnen op afstand, besloten door leiders op afstand
Honderden, duizenden, miljoenen, en nog meer slachtoffers
Oorlogen eindigen van dichtbij, bevochten door leiders van dichtbij
Gruwelijke verhalen, in woord en beeld, geven we door
Plechtig beloven we ‘nooit meer’, slechts tot een volgende keer
Leed vervaagt, de herinnering vervaagt, elke generatie weer
Wij roepen veilig: Heer, ontferm U (over hen).

Mozes – Christus – Mohammed; Thora – Evangelie – Koran
Wie zegt waarheid, waarheid, waarheid?
En wie zegt afgoden, demonen, valse profeten?
Economie – uitbuiting – plundering; geld – macht – politiek
Wie zegt waarheid, waarheid, waarheid?
En wie zegt afgoden, demonen, valse profeten?
Wij roepen verward: Heer, ontferm U (over ons).

Wie zet zijn eigen kinderen in om voor ouderen te vechten?
En wie zet zijn toekomst in om te strijden voor een gedroomd verleden?
Het hart spreekt wanneer de lach oordeel en vooroordeel breekt
Het hart leeft wanneer andermans traan op onze schouders kleeft
Wie zet dan zijn religie in voor de religie van anderen?
En wie zet dan zijn veiligheid in voor de veiligheid van anderen?
Wij roepen in twijfel: Heer, ontferm U (over ons).

In nabijheid voel ik de moeder, de vader en het kind
Ze worden mijn familie en hun leed is mijn last
In nabijheid zijn hun verhalen waarheid, zonder mitsen en maren
Hun verlangen naar veiligheid blijft bij mij, één en verbonden
In nabijheid worden mijn beelden verpulverd tot as
In het gebed, in de aanraking, in die heilige ontmoeting
Ik roep: Heer, ontferm U (over mij).

Meer informatie

Reageren?

Fijn dat u dit artikel heeft gelezen. Wees welkom met feedback, vragen of verzoeken.